گاهى عاميانه ، گاهى غريب ، گاهى محلى و گاهى با استفاده از ادبيات رايج دربارى و تعابيرى ملوكانه است . براى نمونه براى دست نوشت و توقيعات صادر شده از ناحيهء امام معصوم - / عليه صلوات اللَّه - / تعبيرهايى همچون فرمان همايونى به خط مبارك آن حضرت « 1 » به كار برده شده است . همچنين ، مترجم از عبارت‌ها و كلمات مترادف و هم معنا ، از عربى و فارسى ، بسيار استفاده كرده كه باعث حجم زياد ترجمه گرديده است . 12 . قالب زبان و غالب واژه‌هاى به كار گرفته شده در اين ترجمه ، فارسى است ، در عين اين كه از واژه‌هاى عربى هم در ترجمه به فراوانى بهره گرفته شده است . كاربرد واژه‌هاى فارسى در اين ترجمه ، نشان از آن دارد كه مترجم ، كاملًا به ادبيات و كاربرد واژه‌هاى فارسى تسلط داشته است . 13 . از روش موجود در اين ترجمه ، تعيين موارد و مصاديق خارجى و عينى اشخاص و اشيا و اماكن و رخدادها و به سخنى ، از اجمال در آوردن كلام است . بعلاوه ، مترجم گاهى براى نشان دادن معناى دوم عبارت ، از « يا » استفاده كرده است . 14 . مترجم ، در جاهايى كه حديث و يا آيه‌اى تكرارى بوده ، از ترجمهء مجدد آن خودارى كرده ، و تنها اشاره كرده كه در فلان جاى كتاب ، چه پيش‌تر و چه پس‌تر ، ترجمه شده است . 15 . مترجم ، گاهى در مباحث مناقشه برانگيز ، برخى ديدگاه‌ها را ذكر كرده و خود نيز به اظهار نظر پرداخته است . و اين نشان از درايت وى از يك سو و توانايى او از سوى ديگر دارد . براى نمونه در تفسير آيهء « وَاتَّقُواْ فِتْنَةً لَّاتُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنكُمْ خَآصَّةً » « 2 » گفته است : گمان من ، اين است كه لام در « لَاتُصِيبَنَّ » از سوى ناسخان قرآن ، به اشتباه كتابت شده ، و درست آن « لتُصِيبَنَّ » است ، و دليل آورده كه در رسم الخط عثمانى ، « لا » و « ل » هر دو يك گونه نوشته مىشده ، و از اين رو ناسخان ، به اشتباه افتاده‌اند . و در ادامه از مجمع البيان هم قرائت بى الف را كه به امام امير المؤمنين و امام باقر عليهما السلام

--> ( 1 ) . حديث 282 . ( 2 ) . انفال ، 24 .